Katarzyna Ewa Żak – fotografka i filmowczyni. Tworzy osobiste, intymne narracje wizualne, w których światło i emocje odgrywają kluczową rolę. Jej prace balansują na granicy dokumentu i opowieści wewnętrznej – są zapisem obecności, śladem przeżycia, próbą uchwycenia tego, co ulotne i niewypowiedziane.

Światło traktuje nie jako techniczny środek, lecz jako równorzędnego bohatera obrazu – to ono prowadzi widza przez emocje, buduje napięcie, sugeruje znaczenia. Fotografując, kieruje się intuicją i wrażliwością na niuanse – drobne gesty, cisze między słowami, ukryte napięcia.

Jej fotografia opowiada o tym, co kruche, przemijające i nieoczywiste. O relacjach, samotności, pamięci i bliskości. O rzeczach, które dzieją się po cichu, ale zostają na długo.

W centrum jej twórczości znajduje się człowiek – nie jako obiekt, ale jako żywa obecność, której trzeba dać przestrzeń i czas.